1. The curfew tolls the knell of parting day,
The lowing herd wind slowly o'er the lea,
The ploughman homeward plods his weary way,
And leaves the world to darkness and to me.
๑.วังเอ๋ยวังเวง
หง่างเหง่ง! ย่ำค่ำระฆังขาน
ฝูงวัวควายผ้ายลาทิวากาล
ค่อยค่อยผ่านท้องทุ่งมุ่งถิ่นตน
ชาวนาเหนื่อยอ่อนต่างจรกลับ
ตะวันลับอับแสงทุกแห่งหน
ทิ้งทุ่งให้มืดมัวทั่วมณฑล
และทิ้งตนตูเปลี่ยวอยู่เดียวเอย.
เสียงระฆังตีบอกการสิ้นสุดของวัน ฝูงวัวควายเดินผ่านทุ่งหญ้า(เพื่อกลับเข้าคอก)ไปอย่างช้าๆ
ชาวนาเดินกลับที่พักด้วยความเหน็ดเหนื่อย และทิ้งโลกให้ตกอยู่ในความมืดและทิ้งให้ข้าพเจ้าอยู่อย่างเดียวดาย.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น